(Fatiha Sûresi notları / devam)

RAB

  • sahip, malik, ilâh
  • terbiye eden,
  • birşeyi kemal noktasına erişinceye kadar tedricen geliştiren

***

RUBUBİYET

  • rab olma hali, ilâhlık, ilâhî terbiye

***

KUR’ÂN’DA “RAB” İSMİ

  • 970 defa (Allah lâfzından sonra en çok geçen isim)
  • İlk inen sûrelerde Allah lâfzından fazla (önce rububiyet tanımı yapılmış; bu tanım ilerleyip de insanların zihni herşeyi her haliyle kuşatan bir Rububiyet mefhumunu sağlıklı bir şekilde kavramaya başladıkça Lâfza-i Celâl daha fazla zikredilmeye başlamıştır; yani, Kur’ân-ı Kerim insanlara Allah’ı tanıtırken önce Onun nasıl bir rab olduğunu öğretmiştir)
  • İlk olarak inen sûrelerde: Rabbüke (“senin Rabbin” – böylece Kur’ân’ın muhatapları, daha ilk andan itibaren Rabbiyle doğrudan doğruya ilişki içinde bulunduğunu anlar, herşeyi kuşatan bir Rububiyet karşısında kendisinin ihmal edilmeyeceğini ve Âlemlerin Rabbine bizzat muhatap olduğunu bilir)
  • Kur’ân’da Allah’ın Rububiyetini anlatırken kullanılar tabirlerden bazıları:
    • Senin Rabbin | insanların Rabbi | doğunun ve batının Rabbi | atalarınızın Rabbi | bu beldenin Rabbi | yüce Arş’ın Rabbi | göklerin ve yerin Rabbi | herşeyin Rabbi | âlemlerin Rabbi

[devam edecek]

CEVAP VER

Please enter your comment!
Please enter your name here